Dierproeven: Veel gestelde vragen

"Is niet iedere belangrijke medische vooruitgang toe te schrijven aan proeven op dieren?"

Medische geschiedkundigen hebben aangetoond dat verbeterde voeding, hygi뮥 en andere gedrags- en omgevingsfactoren - die niets van doen hebben met dierproeven - sinds 1900 verantwoordelijk zijn voor de afname van het aantal doden van de meest voorkomende infectieziekten en dat medicijnen weinig te maken hebben met de hogere levensverwachting. De belangrijkste vooruitgang in de gezondheid is grotendeels toe te schrijven aan het onderzoeken van mensen, waaronder anesthesie, bacteriologie, baciltheorie, stethoscoop, morfine, radium, penicilline, kunstmatige beademing, ontsmettingsmiddelen, CAT-scan, MRI-scan, PET-scan, de ontdekking van het verband tussen cholesterol en hartziekten en tussen roken en kanker, de ontwikkeling van r?enfoto's en het isoleren van het virus dat aids veroorzaakt. Dierproeven speelden geen rol in deze en andere ontwikkelingen.

"Maar veel behandelmethoden van tegenwoordig zijn ontwikkeld op dieren, zoals bijvoorbeeld poliovaccins."

In feite is er op twee separate manieren gewerkt aan polio: het in vitro werk, dat de Nobelprijs kreeg en waarbij geen dieren betrokken waren, en de daarop volgende dierproeven, waarbij zo'n 1 miljoen dieren werden gedood en dat het Nobelprijs Comit頡fdeed als verspilling. Ook verdween polio net zo snel uit gebieden in de wereld waar het vaccin niet werd gebruikt als het verdween uit de Verenigde Staten. Maar inderdaad zijn sommige medische ontwikkelingen ontdekt door wrede dierproeven. Maar alleen omdat er dieren zijn gebruikt, wil dat niet zeggen dat het nodig was of dat de primitieve technieken die hiervoor in de 19e eeuw werden gebruikt tegenwoordig nog waarde hebben. Het is onmogelijk om te zeggen hoe ver we zouden zijn zonder dierproeven, omdat er door de hele medische geschiedenis heen maar weinig is gedaan aan proeven zonder gebruik van dieren. Omdat dierproeven zeer regelmatig misleidende resultaten opleveren voor de menselijke gezondheid, zouden we waarschijnlijk beter af zijn geweest als we er niet zo veel vertrouwen in hadden gesteld.

"Wetenschappers hebben de verantwoordelijkheid om dieren te gebruiken om naar geneesmiddelen te blijven zoeken voor de ziektes waaraan mensen lijden."

Er kunnen meer mensenlevens worden gered en er kan meer lijden worden gespaard door voorlichting over het belang om vet en cholesterol te vermijden, te stoppen met roken, alcohol- en drugsgebruik te verminderen, regelmatig te bewegen en het milieu schoon te houden dan met alle dierproeven van de wereld. Dierproeven zijn primitief en bovendien beschikken we over moderne technologie en klinische mensproeven. Zelfs al zou bewezen kunnen worden dat we geen alternatief voor het gebruik van dieren hebben, maar dat kan niet, daarover zei George Bernard Shaw eens: "Je bepaalt niet of een dierproef gerechtvaardigd is of niet door alleen maar aan te tonen dat het enig nut heeft. Het verschil zit hem niet in nuttige of nutteloze dierproeven, maar in barbaars of beschaafd gedrag." In ieder geval zijn er sommige medische problemen, die waarschijnlijk alleen kunnen worden genezen door ze te testen op mensen die dat niet willen, maar dat doen we niet omdat we erkennen dat het fout zou zijn.

"Als we geen dieren mochten gebruiken, dan zouden we nieuwe medicijnen toch op mensen moeten testen?"

De keuze is niet dieren of mensen. Er is geen garantie dat medicijnen veilig zijn omdat ze op dieren zijn getest. Door de fysiologische verschillen tussen mensen en andere dieren kunnen we resultaten van dierproeven niet zonder meer van toepassing verklaren op mensen. We blijven dus kwetsbaar als we worden blootgesteld aan medicijnen die ernstige bijwerkingen kunnen veroorzaken. Ironisch is dat ongunstige dierproefresultaten niet verhinderen dat een medicijn toch voor menselijk gebruik op de markt komt. Er zijn zo veel bewijzen verzameld over verschillen in de effecten die chemische stoffen op dieren en mensen hebben, dat overheden vaak niet meer afgaan op de bevindingen van dierlijk onderzoek. De laatste twintig jaar zijn veel medicijnen, waaronder fenacetine, Eferol, Oraflex, Suprol en Selacryn uit de markt genomen nadat ze honderden doden en/of letsels hadden veroorzaakt. In de Verenigde Staten is meer dan de helft van de tussen 1976 en 1985 toegelaten medicijnen van de markt verdwenen of kreeg een andere merknaam vanwege ernstige bijwerkingen. Als de farmaceutische industrie zou overstappen van dierproeven op kwantum farmacologie en in vitro proeven, zouden we meer bescherming genieten en niet minder.

"Als we niet op dieren testen, hoe kunnen we dan medisch onderzoek verrichten?"

Menselijk klinisch en epidemiologisch onderzoek, kadavers en computersimulaties zijn sneller, betrouwbaarder, goedkoper en humaner dan dierproeven. Ingenieuze wetenschappers hebben uit menselijke hersencellen een 'microbrein' ontwikkeld, waarmee zowel tumoren als kunsthuid en beenmerg worden onderzocht. We kunnen tegenwoordig irritaties testen op oogmembranen, vaccins produceren uit celkweek en zwangerschap testen met bloedmonsters in plaats van er konijnen voor te doden. Gordon Baxter, medeoprichter van Pharmagene Laboratories (een bedrijf in Engeland dat uitsluitend menselijk celweefsel en computers gebruikt om medicijntesten te ontwikkelen) zegt: "Als je informatie hebt over menselijke genen, waarom zou je dan teruggrijpen op dieren?"

"Dierproeven helpen ook dieren door de vooruitgang van de veterinaire wetenschap."

Dit is hetzelfde als zeggen dat het acceptabel is om proeven te doen op arme kinderen ten behoeve van rijke. Het punt is niet of dierproeven nuttig kunnen zijn voor dieren of mensen. Het punt is dat we niet het morele recht hebben om onnodig lijden te veroorzaken bij wezens die aan onze genade zijn overgeleverd.

"Moeten medicijnenstudenten ook geen dieren ontleden?"

Nee, dat hoeft niet. Meer en meer medicijnenstudenten worden gewetensvolle weigeraars en veel studenten studeren af zonder dieren te hebben gebruikt en leren in plaats daarvan door te assisteren bij ervaren chirurgen. In Groot-Brittanni렩s het onwettig dat medicijnenstudenten chirurgie oefenen op dieren en Britse artsen zijn net zo competent als degenen die ergens anders zijn opgeleid. Veel van de toonaangevende medische opleidingen in de Verenigde Staten, inclusief Harvard, Yale en Stanford, gebruiken nu innovatieve, klinische leermethoden in plaats van ouderwetse dierenlaboratoria. Harvard bijvoorbeeld biedt een hart- en anesthesiepracticum waar studenten echte hartbypassoperaties observeren in plaats van opengesneden honden. De Harvard-staf die dit ontwikkelde, beveelt het aan om het ook elders in te voeren.

"Moeten we alle medicijnen weggooien die zijn ontwikkeld en getest op dieren? Zou u ze weigeren te nemen?"

Helaas zijn er zaken in onze samenleving terechtgekomen door uitbuiting van anderen. In de Verenigde Staten zijn veel wegen aangelegd door slaven. We kunnen het verleden niet terugdraaien; degenen die geleden hebben en dood zijn, zijn verloren. Maar wat we wel kunnen doen, is het veranderen van de toekomst door vanaf nu te werken met onderzoeksmethodes zonder gebruik van dieren.

"Worden dieren niet wettelijk beschermd tegen wreedheid?"

Mede dankzij campagnes van PETA en andere organisaties is er in Nederland een Wet op Dierproeven die proeven op mensapen verbiedt. Dierproeven voor cosmetica zijn in Nederland niet toegestaan, hoewel cosmeticaproducten die in het buitenland zijn getest (meer dan 95%) wel gewoon mogen worden verkocht. Er zijn in Nederland 80 instellingen die een vergunning hebben om dierproeven te doen, en jaarlijks worden meer dan 700.000 dieren daar het slachtoffer van. En dan worden nog niet eens meegerekend de fokdieren en de dieren die als 'afval' worden weggegooid, omdat ze bijvoorbeeld van het verkeerde geslacht zijn en niet voor bepaalde proeven in aanmerking komen. De commissies die moeten bepalen of een proef nodig is of ethisch verantwoord, zijn geen verantwoording aan het publiek schuldig. Niemand weet wat ze bespreken en kritische controle is dus onmogelijk. Zo bleek dat bij het Biomedical Primate Research Centre (BPRC) in Rijswijk apen met kokende stoom hun hok werden ingejaagd. De dieren hadden brandwonden, maar niemand is daar ooit voor vervolgd.

"De meeste wetenschappers geven om dieren. Ze moeten wel, want hun onderzoek hangt af van het welzijn van de dieren."

Onderzoek aan de meest prestigieuze instituten tonen aan dat dit eenvoudig niet waar is. In de stad Hope in Californi묠een van de prominentste onderzoeksinstellingen, hongeren "per ongeluk" dieren dood en verdrinken in hun eigen uitwerpselen. Veel onderzoekers stompen af na jaren van onderzoek en zien het lijden van dieren niet; ze behandelen ze als wegwerpmateriaal. Verbeteringen in de behandeling van dieren worden verworpen met "te duur".

"Hoe zit het met toezicht door vakgenoten en Dier Experimenten Commissies (DEC?s) in instituten?"

In veel van deze commissies zitten hoofdzakelijk of uitsluitend mensen met grote belangen in het doorgaan van dierproeven. In Nederland zijn rechtszaken gevoerd om de verslagen van die commissies openbaar te krijgen, maar tevergeefs. Niemand buiten deze commissies weet wat er gebeurt.

"Worden honden en katten niet sowieso afgemaakt in asielen? Waarom zouden we ze dan niet gebruiken voor proeven om levens te redden?"

In Nederland worden maar weinig dieren in asielen ge뵴hanaseerd. Een pijnloze dood in een dierenopvangcentrum is verre te verkiezen boven een leven met ernstige pijn en ontberingen in een laboratorium voordat onderzoekers je doodmaken.

"Zou u voor een proef zijn waarbij 10 dieren worden opgeofferd om 10.000 mensen te redden?"

Veronderstel dat de enige manier om deze 10.000 mensen te redden een proef is op een geestelijk gezond weeskind. Als mensen redden het doel is, dan zou het dit waard moeten zijn. De meeste mensen zijn het ermee eens dat het verkeerd is een mens op te offeren voor het "grotere goed" van anderen, omdat je daarmee de rechten van die ene persoon zou benadelen. Maar als er dieren opgeofferd moeten worden, wordt ervan uitgegaan dat mensen rechten hebben en dieren niet. Toch is er geen logische verklaring om dieren dezelfde rechten te ontzeggen, die individuele mensen beschermen om in het algemeen belang te worden opgeofferd.

"Hoe denkt u over proeven die dieren niet benadelen omdat ze alleen worden geobserveerd?" Als er werkelijk geen nadeel is, dan hebben we er niets tegen. Maar "geen nadeel" betekent dat de dieren niet geﳯleerd in kale, kille kooitjes mogen zitten, omdat de stress en angst van gevangenschap schadelijk zijn zoals blijkt uit het verschil in bloeddruk tussen opgesloten en vrij levende dieren. Opgesloten dieren lijden ook omdat ze hun normale gedrag niet kunnen vertonen of met soortgenoten kunnen omgaan.

"Als er brand was en u kon alleen uw kind of hond redden, wat zou u kiezen?"

Ik zou mijn kind redden, maar dat is instinct. Een hond zou zijn pup redden. Afgezien van wat ik zou kiezen, bewijst mijn keus niets over de morele rechtvaardiging van het uitvoeren van proeven op dieren. Ik zou mijn kind ook kiezen in plaats van dat van de buurman, maar dat bewijst niet dat proeven op mijn buurkind toegestaan zijn.

Bron: Peta.nl


PETA Europa verklaart REACH kankeronderzoek met knaagdieren ongeldig

Terwijl Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals (REACH) – het nieuwe voorgestelde Europese testbeleid voor chemische stoffen waardoor, als het wordt ingevoerd, tientallen miljoenen dieren aan vergiftiging sterven in laboratoria – dichterbij de laatste stemming komt, heeft PETA Europa een professioneel rapport uitgebracht waarin kankeronderzoek met knaagdieren – één van de testen die in REACH zal worden gebruikt – ongeldig wordt verklaard naar aanleiding van internationaal geaccepteerde criteria.

Onderzoekers van PETA Europa hebben, na databases en wetenschappelijke literatuur van de afgelopen decennia zorgvuldig te hebben doorzocht, de waarheid achter één van de meest wrede dierproeven achterhaald. Kankeronderzoek met knaagdieren zou consumenten moeten beschermen tegen kankerverwekkende chemicaliën, maar de test blijkt vals te zijn.

Dieren worden gedwongen om giftige substanties in te slikken, het te absorberen via hun huid of hun longen, of krijgen het toegediend via injecties of buisjes in hun maag. Terwijl wetgevende instanties weigeren om publiekelijk toe te geven dat het kankeronderzoek de effecten van chemicaliën op mensen niet nauwkeurig kan voorspellen en dat het onderzoek onmiddelijk moet worden vervangen door modernere en humanere methoden, lijden en sterven miljoenen dieren.

Dierproefvrije testmethoden die ontwikkeld zijn voor wettig gebruik, zijn gevalideerd om hun betrouwbaarheid en relevantie aan te tonen. Ze moeten in verschillende laboratoria op verschillende momenten uit te voeren zijn en de resultaten moeten relevant zijn voor mensen. Maar het grootste deel van de bestaande dierproeven is ontwikkeld voordat dit soort normen werden geïntroduceerd en zijn dus nooit wetenschappelijk gevalideerd. Velen kunnen zelfs, als deze ooit voor hen zouden gaan gelden, niet aan de nieuwe strenge normen voldoen.

PETA’s vondsten zijn gepubliceerd in een nieuw rapport, genaamd “Chemicaliën en Kanker, Wat de Wetgevende Instanties U Niet Vertellen Over Kankeronderzoek met Knaagdieren”. In dit rapport leggen wetenschappers uit waarom het van essentieel belang is dat wetgevende instanties de kankeronderzoeken met knaagdieren uit alle EU en nationale regelgevingen verwijderen, zodat dierenleed wordt voorkomen en de gezondheid van de mens beter wordt beschermd. Daarnaast beschrijft het rapport nieuwe dierproefvrije onderzoeken die nu geïntroduceerd moeten worden en vraagt het om een toename van het budget voor de ontwikkeling van alternatieve dierproefvrije testmethoden.

Bron: Peta

 


  


Plaats een reactie
Bekijk reacties
Go to top

  




Free website & domain name provided by blogje.eu . C.M.S. & templates © Universalis . Hosted & powered by Shopje © 2003 - 2019 .
Laatst gewijzigd: 2007-07-15 Hits: